دیگر احتمال بازگشتن تو لطیفه ایست که دوستان قدیمی مرا با آن دست می اندازند و آنفدر در خلاء غیبتت مرده ام که هبچ زنگ تلفنی مرا از جا نمی پراند...

و اما من... بخاطر می آروم... چشم هایت را خنده هایت را صدایت را حرف هایت گرمی دست هایت دویدن هایت نفس هایت قهرهایت شعرخواندن هایت... ناراحتی هایت را... نگرانی هایت قرارهایمان... بدقولی هایم را...بدقولی هایم را...بد قولی هایم...بد قولی ها...بد قولی...بد قول...بد... من بخاطر می آورم که روز میلادت در کد...

اگر برای ابد هوای دیدن و خواستن تو نیافتد از سر من چه کنم...؟

واژه هایم بی تو گل های آفتابگردانند در روزهای ابری...

حرفی بزن... سخنی... نشانه ای... ... مگر میشود عشق فراموش شود؟!  |+| نوشته شده در  دوشنبه یکم آبان ۱۳۹۶ساعت &nbsp توسط ...  |  Let's block ads! (Why?)

به دوست داشتنت مشغولم همانند سربازی که سالهاست در مقری متروکه بی خبر از اتمام جنگ نگهبانی می دهد... |+| نوشته شده در جمعه چهاردهم آبان ۱۳۹۵ساعت توسط ... |

...تو که باشی ، حتی جمعه یادش می رود دلگیر باشد...

وقتی تو نخوانی دیگر چه فرقی میکند یک هفته ننویسم، یک ماه ننویسم یا یک سال... وقتی تو نظر ندهی، دیگر چه اهمیتی دارد که چطور بنویسم...با وسواس یا بدون دقت... تو که نیستی ، همه ی "من" نیست... به شمعدانی ها نگاه میکنم حال آن ها هم خوب تر از من نیست این دنیا، عیشش با نیشش جمع شده... |+| نوشته شده در چهار...

مثل قطارهای هند هر لحظه منتظر حادثه ام...!! یا به مقصد میرسم یا واژگون خواهم شد .. |+| نوشته شده در شنبه چهاردهم مرداد ۱۳۹۶ساعت &nbsp توسط ... |

نازی ها تانک داشتند روس ها توپ انگلیسی ها با لبخند گندمزارهایمان را درو کردند! و اما"تو" از کدام کشوری که با دست خالی مرا غارت کردی!! |+| نوشته شده در سه شنبه هفدهم مرداد ۱۳۹۶ساعت توسط ... |

سلام ... روزی که برگردی قطعا از من خواهی پرسید این عصا و این عینک چیست؟ اما من هرگز ار روزهای بی باران با تو چیزی نمیگویم... ........# حال من بعد از تو حال دانش آموزیست که خسته از تکلیف شب خوابیده روی دفترش

با قطار خاطره ها می آیی.... .... اما نا امید نیستم خدا را چه دیدی شاید...

باران می بارد و من تمام روز را بی چتر به تو فکر میکنم

ترس از دست دادنت مثل ليوان آبيست كه در دستان كوچك كودكی من مدام ليز می خورد

من فکر میکنم الکساندر هم عاشق بود که تلفن را اختراع کرد وگرنه به عقل هیچ آدم عاقلی نمیرسد که میتوان حضور گرم کسی را از سیمهای سرد تلفن عبور داد...

برای شانه های شهر متروکی شبیه من تکانهای گسل یکدفعه و ناگاه تر بهتر ................. هیچ نمیتوانم بگویم و کاش میشد تمام حرفهای نگفته ام را بزنم و بعد راه بروم آنقدر که از پا در بیایم ....

طوبا خانم که فوت کرد « همه » گفتند چهلم نشده حسین آقا می رود یک زن دیگر می گیرد. سه ماه گذشت و حسین آقا به جای اینکه برود یک زن دیگر بگیرد، هر پنجشنبه می رفت سر خاک. ماه چهارم خواهرش آستین زد بالا که داداش تنهاست و خواهر برادرها سرگرم زندگی خودشان هستند، خیلی نمی رسند که به او برسند. طلعت خانم را نش...

اینکه دوستم داشته باشی مثل این است که عابری در پیاده رو ناگهان در آغوشم بگیرد همین قدر بعید... همین قدر ممکن!

مانند آن ماه که هر شب توی دل برکه می نشیند من سالهاست نزدیکت ایستاده ام از دور...

ای ساربان آهسته ران کارام جانم می رود وان دل که با خود داشتم با دلستانم می رود من مانده ام مهجور از او درمانده و رنجور از او گویی که نیشی دور از او در استخوانم می رود ...او می رود دامن کشان من زهر تنهایی چشان دیگر مپرس از من نشان گوبی نشانم می رود ... در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن من خود به چ...